Skip to content

Zaburzenia remodelingu macierzy płucnej ad 8

1 miesiąc ago

691 words

Wzorzec histologiczny, choć nie jego rozkład, przypomina UIP. Ostatnie badania wskazują na zniekształcenie lizosomalne i toksyczność komórkową komórek pęcherzykowych typu II u pacjentów Hermansky Pudlak (98). Komórki typu II wykazują powiększone granulki lizosomalne nabite surfaktantem. Badania wskazują na uszkodzenie komórek typu II jako wczesne i prawdopodobne przyczynowo-skutkowe zdarzenie w procesie włóknienia, przypominające zmiany komórkowe obserwowane u pacjentów z mutacjami w genie SPC. Łącznie badania nad pacjentami z rzadkimi, ale zdefiniowanymi mutacjami prowadzącymi do postępującego zwłóknienia potwierdzają dwie główne obserwacje w szerokim zakresie pacjentów z zaburzeniami w remodelowaniu macierzy: znaczenie komórek nabłonkowych jako punktu centralnego powtarzających się urazów i silny wpływ tła genetycznego na chorobę postęp. Podkreśla to znaczenie dalszych szczegółowych badań zmienności genetycznej i progresji choroby, nie tylko w UIP, ale we wszystkich zaburzeniach wymienionych w Tabeli 1. Raporty polimorfizmów, głównie polimorfizmów pojedynczego nukleotydu (SNP), związane z wieloma z tych chorób są już zaczynają pojawiać się w literaturze, ale czeka na nich znacznie więcej doświadczenia i ostateczna walidacja hipotez wynikających z analiz SNP. Wnioski Z klinicznego punktu widzenia, kluczową kwestią w leczeniu pacjentów z zaburzeniami przebudowy macierzy jest przewidywanie, u których pacjentów rozwinie się choroba postępująca. Obecna klasyfikacja śródmiąższowych płuc, odzwierciedlająca wzorce radiologiczne, oceny histopatologiczne i testy funkcji płuc, skupia się na tym zagadnieniu. Obraz radiologiczny i biopsja niespecyficznego śródmiąższowego zapalenia płuc (NSIP), w połączeniu z zachowanym (> 50% przewidywanych) i względnie stabilną zdolnością życiową, przekazuje o wiele lepsze rokowanie niż UIP, chociaż nie jest pewne, czy NSIP jest zaburzeniem czy tylko wzorem utrzymującego się stanu zapalnego gdzieś pomiędzy rozdzielczością a progresją (99, 100). W podobnym duchu, COP odpowiada na kortykosteroidy, podczas gdy UIP, rozlane defekty pęcherzykowe i BO nie. W chwili obecnej te ważne różnice kliniczne nie mają wyjaśnienia molekularnego. Podczas gdy wszystkie zaburzenia przebudowy macierzy płuc mają wspólne ścieżki rozprzestrzeniania się, różne zdarzenia podżegające muszą być wyznacznikiem postępu. Nie są one również zrozumiałe. A jednak kwestie te są pobudzane przez trwające tempo wyjaśniania krytycznych ścieżek molekularnych w uszkodzeniu nabłonka, przebudowie macierzy i sygnalizowaniu w mezenchymie, jak tutaj opisano. Te spostrzeżenia miały już wpływ na zdrowie. W centrum nowszych badań klinicznych, takich jak IFN-y dla pacjentów z IPF (70), odwrócił się od środków, które niespecyficznie blokują zapalenie i do mediatorów udowodnionych w modelach eksperymentalnych, które biorą udział w fibroproliferacji i remodelowaniu macierzy. Obietnica podejść genomowych zarówno na poziomie eksperymentalnym, jak i klinicznym, zapowiada nowe podejścia terapeutyczne oparte na tych spostrzeżeniach w niedalekiej przyszłości. W międzyczasie lepsze zrozumienie procesu prawdopodobnie doprowadzi do nowych narzędzi kontroli w celu ustalenia ryzyka i przewidywania progresji choroby (101. 103). Podziękowania Autor dziękuje swoim kolegom z Uniwersytetu Kalifornijskiego w San Francisco za pomocne dyskusje na temat tego rękopisu. Ta praca jest częściowo wspierana przez grant NIH HL-44712. Przypisy Konflikt interesów: Autor zadeklarował brak konfliktu interesów. Zastosowano niestandardowe skróty: idiopatyczne zwłóknienie płuc (IPF); zespół niewydolności oddechowej dorosłych (ARDS); ostre śródmiąższowe zapalenie płuc (AIP); zwykłe śródmiąższowe zapalenie płuc (UIP); kolagenowa choroba naczyniowa (CVD); zapalenie oskrzelików (BO); kryptogenne organizowanie zapalenia płuc (COP); Płukanie oskrzelowo-pęcherzykowe (BAL); makrofag pęcherzykowy (AM); aktywowane białko C (APC); dźwiękowy jeż (SHH); naskórkowy czynnik wzrostu (EGF); białko morfogenetyczne kości (BMP); przemiana nabłonkowo-mezenchymalna (EMT); peptyd związany z opóźnieniem (LAP); trombospondyna-1 (TSP-1); utajone białko wiążące TGF (LTBP); inhibitor aktywatora plazminogenu-1 (PAI-1); receptor-aktywowany proteazą-1 (PAR-1); czynnik wzrostu tkanki łącznej (CTGF); białko chemotaktyczne monocytów-1 (MCP-1); białko powierzchniowo czynne C (SPC); polimorfizm pojedynczego nukleotydu (SNP); niespecyficzne śródmiąższowe zapalenie płuc (NSIP). Seria Nauka w medycynie jest wspierana po części dzięki hojnej dotacji z Fundacji Charytatywnej Doris Duke.
[patrz też: sprzęt rehabilitacyjny dla dzieci, na czym polega rezonans magnetyczny, biedronka świątniki górne ]
[patrz też: sanatoria nad morzem nfz, prohormony skutki uboczne, łowisko mąkolno ]