Skip to content

Skierowanie na fibroblasty związane z nowotworem poprawia chemioterapię raka poprzez zwiększenie wewnątrznormalnego poboru leku czesc 4

1 miesiąc ago

356 words

Koinubacja z przeciwciałami anty-MHC klasy I zniosła ten efekt (Figura 3D). Aby zbadać, czy nowotwory myszy szczepionych pFap wykazują wzrost infiltracji komórek T CD8 +, myszy immunizowano 3-krotnie pFap lub pustym wektorem, a następnie prowokowano komórkami nowotworowymi 3 x 104 CT26. Po 3 tygodniach zebrano guzy, a zawiesiny pojedynczych komórek wybarwiono na komórki CD3 + i CD8 + i analizowano metodą FACS. Myszy zaszczepione pFap wykazały znaczny wzrost komórek CD3 + CD8 + w tkance nowotworowej w porównaniu z kontrolami z pustym wektorem (Figura 3E). Skrawki nowotworowe wybarwiano również anty-CD8 + FITC i barwnikiem jądrowym DAPI. Dzięki mikroskopii konfokalnej nowotwory myszy szczepionych pFap wykazywały wyraźniejszą infiltrację komórkami CD8 + niż myszy zaszczepione pustym wektorem (Figura 3F). Podsumowując, odkrycia te pokazują, że szczepionka DNA ukierunkowana na FAP może przezwyciężyć obwodową tolerancję komórek T przeciwko samemu antygenowi FAP. Tłumienie ekspresji kolagenu typu I zwiększa wewnątrzmózgowy wychwyt fluoresceiny, albuminy i 5-fluorouracylu. Fibroblasty są głównym źródłem kolagenu typu I i ostatnio wykazano, że ekspresja tej cząsteczki koreluje odwrotnie z wewnątrzmacicznym wychwytem związków o różnych masach cząsteczkowych (22. 24). Aby ocenić, czy ten sam mechanizm stosuje się do naszej szczepionki FAP, zabarwiliśmy fragmenty nowotworów zaszczepionych myszy przeciwciałami przeciw FAP (Figura 4A, góra) lub kolagenem typu I (Figura 4A, dół). Udało nam się wykryć zmniejszenie ekspresji FAP, a także kolagenu typu I w grupach myszy zaszczepionych pFap w porównaniu z myszami zaszczepionymi jedynie pustym wektorem. Odpowiednie Western blot tych ekstraktów guza, wybarwione tymi samymi przeciwciałami, ujawniły 82,63%. 2,54% spadek ekspresji FAP (rysunek 4B, góra) i 76,36%. 2,01% spadek ekspresji kolagenu typu I (rysunek 4B, środkowy). Figura 4 Ekspresja FAP i kolagenu typu I oraz pobranie wewnątrzustne fluoresceiny, albuminy i 5-fluorouracylu. (A) Analiza immunohistochemiczna ekspresji FAP (na górze) i kolagenu typu I (na dole) w guzach sc CT26 zaszczepionych myszy. (B) Immunobloty FAP i kolagenu typu I w guzach sc CT26 zaszczepionych myszy. (C = E) Wykresy słupkowe wskazują średnią . SEM OD lub pomiary scyntylacyjne homogenatów guzów sc CT26 ze szczepionych myszy BALB / c (n = 4), po wstrzyknięciu ip fluoresceiny, wstrzyknięciu iv albuminy błękitnej Evans lub iniekcji dożylnej 14C-5-fluorouracylu. * P <0,05, ** P <0,01. Następnie wstrzyknięto myszom z 3 strukturalnie różnych związków, fluoresceinę (376 Da) (Figura 4C), błękitną albuminę Evansa (68 500 Da) (Figura 4D) lub środek chemoterapeutyczny 5-fluorouracyl (130 Da) (Figura 4E), jak opisano w Methods. Guzy myszy immunizowanych szczepionkami DNA PFap wprowadziły znacznie więcej (P <0,05) tych odpowiednich cząsteczek niż myszy otrzymujących szczepionkę kontrolną. Połączenie szczepionki i chemioterapii prowadzi do odrzucenia guza. Aby ocenić stopień, w jakim wyniki przedstawione na ryc. 4 sugerują znaczenie kliniczne, połączyliśmy naszą szczepionkę FAP na bazie DNA z doksorubicyną chemoterapeutyczną, do której nasz klon D2F2 był częściowo wrażliwy (ryc. 1C). W sposób podobny do eksperymentalnego projektu przedstawionego na Figurze 2B, zaszczepiliśmy myszy BALB / c (n = 8) pustym wektorem kontrolnym lub wektorem do leczenia pFap, a następnie prowokowaliśmy te myszy ortotopowo komórkami raka sutka D2F2. Następnie traktowaliśmy te 2 grupy myszy albo doksorubicyną albo PBS jako kontrolą 5, 10 i 15 dni po prowokacji nowotworowej. Jak pokazano, pojedyncze terapie immunoterapią (pFap) lub chemioterapią były w stanie jedynie tłumić, ale nie eliminować wzrostu guza (Figura 5A). Przeciwnie, grupa myszy leczonych pFap i doksorubicyną w kombinacji ujawniła nie tylko wyraźne zahamowanie wzrostu guza, ale także całkowite odrzucenie nowotworu u 4 z 8 myszy (Figura 5A). W innym podejściu do terapii skojarzonej w warunkach terapeutycznych, najpierw zakwestionowaliśmy myszy BALB / c (n = 8) iv z komórkami nowotworowymi D2F2. Po ustaleniu doświadczalnych przerzutów po 5 dniach myszy traktowano co tydzień naszą szczepionką FAP. Jeden dzień po każdej immunizacji myszy wstrzyknięto iv doksorubicynie. W wyniku tego leczenia skojarzonego długość życia tych myszy przekroczyła ponad 3-krotnie więcej niż u myszy kontrolnych leczonych samą doksorubicyną lub pFAP, które zmarły po około 3545 dniach (Figura 5B). Ryc. 5 Niespodziewane i przeciwprzerzutowe efekty skojarzonej bio- i chemioterapii oraz działań niepożądanych [przypisy: łowisko mąkolno, łowisko u roberta, nefrolog dziecięcy wrocław ] [przypisy: ciśnienie atmosferyczne a samopoczucie, biedronka świątniki górne, mozga kanaryjska gdzie kupić ]