Skip to content

Zaburzenia remodelingu macierzy płucnej ad 7

4 tygodnie ago

774 words

Odwrotnie, myszy z niedoborem fosfolipazy A2 (wymagane do syntezy wszystkich mediatorów lipidowych) lub syntetazy 5-lipoksygenazy (wymagane do syntezy leukotrienów) wykazują osłabione reakcje włóknienia na bleomycynę (89, 90). Te odkrycia potwierdzają pogląd, że PGE2 może tłumić, a leukotrieny nasilają, przebudowę macierzy prowadzącą do zwłóknienia. Ten wniosek w modelu mysim odzwierciedla wcześniejsze wnioski z badań izolowanych fibroblastów i tkanek od pacjentów z IPF (91). Mechanizm (y) leżący u podstaw tego zbioru danych jest jednak (są) niepewny i prawdopodobnie złożony. Jest możliwe, że te mediatory ostatecznie działają przynajmniej częściowo poprzez regulację szlaku sygnałowego TGF-pi (92). Konsekwentnie, badania mutacji zerowych w szlakach cytokin i chemokin u myszy i model bleomycyny wykazują brak korelacji między regulacją odpowiedzi zapalnej i remodelowaniem macierzy. Myszy z niedoborem receptora 2 chemokiny CC, receptora dla chemotaktycznego białka 1-1 monocytów (MCP-1), wykazują osłabioną odpowiedź fibrotyczną na bleomycynę, ale nie zmieniają żadnych wskaźników ostrego lub przewlekłego stanu zapalnego (21, 93). Podobnie, myszy z niedoborem czynnika aktywującego płytkę wykazują wadliwe ostre odpowiedzi zapalne na wstrzyknięcie bleomycyny, ale nie zmieniają ogólnego stopnia zwłóknienia. Zapalenie płuc myszy z integryną . 6-null zostało wzmocnione, nawet jeśli zwłóknienie zostało zablokowane (62). Te obserwacje ponownie podkreślają rozróżnienie między ścieżkami regulacyjnymi zapalenia i krytycznymi zdarzeniami molekularnymi prowadzącymi do akumulacji matrycy i postępującego zwłóknienia. Ten wniosek potwierdza doświadczenie kliniczne, że środki przeciwzapalne są stosunkowo nieskuteczne w blokowaniu postępującego zwłóknienia w większości zaburzeń przemiany macierzy. Walidacja u myszy, jak podsumowano powyżej, w badaniach utraty funkcji szeregu mediatorów profibrotycznych widocznych w ludzkich zaburzeniach przebudowy macierzy (wskazanej w nocie A w Tabeli 2) oferuje nowe alternatywne podejścia do tego problemu. Zaburzenia remodelingu macierzy: wnioski z mutacji ludzkich UIP. Chociaż istnieje niewielkie ryzyko dla krewnych u większości pacjentów z UIP, najnowsze badania dotyczące małych podgrup pacjentów z rodzinnymi postaciami zwłóknienia płuc są pouczające. Dwie rodziny noszące oddzielne mutacje w genie białka powierzchniowo czynnego C (SPC) zgłaszano z postępującym zapaleniem płuc i zwłóknieniem płuc. SPC, normalny składnik pęcherzykowego środka powierzchniowo czynnego, syntetyzuje się w postaci prekursora wymagającej C-końcowej obróbki proteolitycznej w celu właściwego fałdowania, składania z lipidem i sekrecji. Nogee i in. donoszono o występowaniu w dzieciństwie śródmiąższowego zapalenia płuc i zwłóknienia płuc u chorego rodzica w rodzinie z mutacją SPC (94). Mutacja skutkowała skróconą postacią SPC, która gromadziła się w retikulum endoplazmatycznym komórek pęcherzykowych typu II. Badanie osób z rodzinną zwłóknieniem płuc zidentyfikowało co najmniej jedną dużą krew, wykazującą autosomalny dominujący wzór wiązania z chromosomem 6 w regionie genu SPC (95). Pojedynczą zmianę aminokwasu, L188N, w C-końcowym regionie SPC stwierdzono u wszystkich sześciu dostępnych członków rodziny z chorobą, ale także u dwóch nienarażonych obligatoryjnych heterozygot i w żadnym z czterech nietkniętych rodzeństwa lub dowolnego z 88 niespokrewnionych chromosomów kontrolnych. Ekspresja tego mutanta w mysich komórkach pęcherzykowych wykazała akumulację lipidów i toksyczność, co sugeruje, podobnie jak mutant skracania, że normalna funkcja SPC ma kluczowe znaczenie dla zdrowia komórek typu II. Badania na myszach null dla SPC wykazują także zapalenie płuc i uszkodzenie płuc, potwierdzające, że utrata funkcji SPC jako taka wystarcza do spowodowania choroby (96). Interesujące jest to, że wpływ niedoboru SPC na uszkodzenie płuc był pod silnym wpływem tła genetycznego myszy. Jest to podobne do transcendencji L188N, w której różni badani mieli wyraźnie różne histologiczne wzorce na biopsję płuc, nasilenie choroby i wiek pojawienia się choroby, co sugeruje, że wyrażanie ryzyka związanego z mutacjami w SPC zależy od danych wejściowych z innych genów. Zespół Hermansky ego-Pudlaka. Zespół ten jest triadą albinizmu (o zmiennej penetracji), dysfunkcją płytek krwi z tendencją do krwawień i postępującą lizosomalną akumulacją lipidów ceroidowych. Zespół ten jest wynikiem autosomalnej recesywnej mutacji w jednym z kilku białek, które zostały ostatnio zidentyfikowane jako tworzące kompleks białek cytoplazmatycznych zaangażowanych w genezę organzy lizosomów. Zatem podstawową wadą u tych pacjentów wydaje się być tworzenie się lizosomów i handel nimi. Podtyp tych pacjentów, zwłaszcza tych z portorykańskiego dziedzictwa, rozwija postępujące zwłóknienie płuc, typowo prezentujące się w połowie lat 30. i umierające z powodu niewydolności oddechowej (97)
[podobne: biedronka świątniki górne, herbata czarna właściwości, polipy woreczka żółciowego ]
[przypisy: biedronka świątniki górne, mozga kanaryjska gdzie kupić, nfz poznań piekary godziny otwarcia ]