Skip to content

Odpowiedzi limfocytów T CD8 + Multichpitope na szczepionkę peptydową NY-ESO-1 powodują nieprecyzyjne ukierunkowanie guza czesc 4

1 miesiąc ago

706 words

Po drugie, znaczną część komórek T 10-158 + CD8 + wykryto dla LUD pacjenta 24/1 iw mniejszym stopniu dla pacjentów LUD 24/2 i LUD 24/3. W końcu, niewielki odsetek komórek T M 9-158 + CD8 + wykryto tylko w przypadku LUD pacjenta 24/1. Kilka z powyższych populacji wyizolowano z odpowiedniej hodowli za pomocą sortowania komórek sterowanych multimerami i dalej ekspandowano in vitro przez stymulację w obecności alogenicznych napromieniowanych komórek odżywczych i PHA jak opisano wcześniej (15). Izolowane populacje były równomiernie barwione przez autologiczne multimery A2 / peptydowe stosowane do sortowania komórek. Jednak, co znamienne, żadna z tych populacji nie została znacząco wybarwiona przez multimery zawierające inne peptydy pochodne NY-ESO-1 (3 (przedstawione na Figurze 2 dla reprezentatywnych populacji). W związku z tym zidentyfikowano trzy różne typy populacji poliklonalnych, każda specyficznie barwiona przez autologiczne multimery peptydowe A2 / NY-ESO-1 stosowane do ich izolowania (M9-157, M9-159 i M10-158). Figura 2 Pacjenci z mięsakiem zaszczepionymi peptydami NY-ESO-1 157-165 i 157-167 odpowiadają różnym zachodzącym na siebie epitopom z ograniczeniem A2 w regionie 157-167. Poliklonalne monospecyficzne populacje CD8 + multimer + wyizolowano przez sortowanie komórek odpowiednimi multimerami i dalej eksponowano in vitro za pomocą stymulacji stymulowanej mitogenem. Po 2 tygodniach ekspansji in vitro, każdą populację wybarwiono multimerami zawierającymi każdy z zachodzących na siebie 9-merów i 10-merów w regionie 157-167. Drobna specyficzność rozpoznawania antygenów odrębnych komórek T multimeru NY-ESO-1 + CD8 + rozpoznających zachodzące na siebie epitopy w regionie 157-167. Drobną specyficzność rozpoznawania antygenów populacji CTL zidentyfikowanych przez multimery zawierające różne peptydy NY-ESO-1, a także ich zakres rozpoznawania krzyżowego, najpierw analizowano w teście ELISPOT (tabela 3). Limfocyty T CD8 + izolowane z rozpoznaniem krzyżowym M9-157 tylko 10-157; te izolowane z M 9-159 rozpoznawanymi krzyżowo tylko 10-158; i te izolowane z M10-158 krzyżowo rozpoznawane 9-159 i, w jednym przypadku, 9-158. Względną efektywność rozpoznawania krzyżowego peptydu oceniano ponadto w doświadczeniach z miareczkowaniem peptydów w funkcjonalnym teście CTL (wyniki przedstawiono dla reprezentatywnych populacji na Figurze 3a). Każdy z trzech typów populacji, charakteryzujący się wyraźnym wzorem barwienia multimerami (Figura 2), rozpoznał peptyd włączony w multimery stosowany do ich izolacji bardziej wydajnie niż inne peptydy. W każdym przypadku stwierdzono jednak znaczące wzajemne rozpoznanie niektórych z nich. Zgodnie z danymi ELISPOT komórki T CD8 + izolowane z M9-157 rozpoznawano krzyżowo 10-157 bardziej wydajnie niż inne peptydy; te izolowane z M 9-159 bardziej wydajnie rozpoznawane krzyżowo 10-158; i te izolowane z M 10-158 bardziej wydajnie krzyżowo rozpoznane 9-159. Warto zauważyć, że wszystkie posortowane populacje rozpoznały peptyd 11-157 z mniej więcej porównywalną wydajnością. Populacje poliklonalne izolowane od różnych osobników z multimerami zawierającymi dany peptyd wykazywały podobne wzorce rozpoznawania krzyżowego. Ponadto, podobne wyniki, w odniesieniu do wzorców rozpoznawania krzyżowego, otrzymano dla populacji monoklonalnych pochodzących z każdej z tych hodowli, chociaż skuteczność rozpoznawania krzyżowego różniła się w pewnym stopniu wśród klonów (nie pokazano). Figura 3 Szczegółowość rozpoznawania antygenu i reaktywność nowotworu wyraźnego multimeru NY-ESO-1 + CTL rozpoznającego zachodzące na siebie epitopy w regionie 157-167. (a) Rozpoznanie peptydów NY-ESO-1 przez poliklonalne monospecyficzne multimeryczne populacje sortowane +, a także przez specyficzny względem NY-ESO-1 (3 reaktywny wobec nowotworu klon LAU 156/5 stosowany jako kontrola wewnętrzna, oceniano w teście uwalniania 51Cr. na komórkach docelowych T2 w obecności stopniowanego stężenia wskazanych peptydów. (b) Rozpoznanie nowotworu oceniono podobnie na komórkach docelowych guza Me 275 (A2 + NY-ESO-1 +) lub Me 260 (A2a) we wskazanym stosunku E / T. Tabela 3 Analiza ELISPOT populacji multimeru A2 / NY-ESO-1 Reakcja guza limfocytów NY-ESO-1 multimer + komórek T CD8 + rozpoznających zachodzące na siebie epitopy w regionie 157-167. Zdolność różnych izolowanych populacji multimeru peptydowego A2 / NY-ESO-1 do specyficznego rozpoznawania komórek nowotworowych wyrażających NY-ESO-1 (3 oceniano zarówno za pomocą testu ELISPOT (zestawienie w Tabeli 3), jak i testu CTL (Figura 3b). W porównaniu z klonem reaktywnym wobec nowotworu CTL LAU 156/5 (19) stosowanym jako kontrola wewnętrzna, nie wykryto znaczącego rozpoznawania guza w doświadczeniach ELISPOT, co określono analizując 400 komórek / studzienkę. Jednak przy analizie 4000 komórek / studzienkę, specyficzne rozpoznawanie komórek nowotworowych eksprymujących NY-ESO-1 (3 było wyraźnie wykrywalne tylko z sortowanymi komórkami M9-157
[przypisy: biedronka świątniki górne, błonnik witalny gdzie kupić, łowisko u roberta ]
[przypisy: lowisko zgoda, sprzęt rehabilitacyjny dla dzieci, sezam właściwości lecznicze ]